Mary Ervagül

Dun Ervagül'un doğum günüydu. Ervagül tam on beş yaşına bastı. Yıllar ne çabuk geçiyor. Daha sanki dün gibi hatırlıyorum onu ilk kucağıma aldığım günü.

Hayatımın en önemli anlarından biriydi. Nasıl da küçücüktü. Parmaklarını parmaklarıma dokundurduğu ve sıkıca sarılmasını ne çok sevmiştim. Onunla o kadar çok sohbet ederdim ki, bazen kendime acaba bende bir anormallik mi var diye düşünüyordum.  




Ervagül tam iki buçuk kilo olarak dünyaya geldi. Doktorlar onu üç gün kuvözde tuttular  çünkü bir de sarılığı vardı. Bir aya yakın ışınlı battaniye denilen cihazı yanımızda taşıyarak onunla tedavi sürecini atlattık. Çok şükür bir şeyi kalmamıştı. Doktor kontrollerine düzenli olarak devam ederken, her ziyarette sanki yeni bir heyecan yaşıyorduk. Ervagül bebekken çok sessiz sakindi. Hatta öyleki arada dinlerdim nefes alıyor mu diye.  Hershey ‘de doğan kızım her gün çikolata fabrikasından bütün şehre yayılan çikolata kokusunda bebekliğini geçirdi. Bu şehirdeki hemen hemen en önemli  ve bilinmiş yerlere birlikte gittik. Hep bir kızım olmasının hayalini kurmuştum, onunla sohbet etmek, gezmek, kitap okumak, şarkı söylemek gibi kısaca hayata dair her şeyi birlikte paylaşarak yapmayı istemiştim.  Çok şükür bu dileğim kabul oldu.İlk kez anneliği yaşayan anne olarak onunla başladığım annelik serüveni o kadar güzel anılarla doldu ki. Ervagül büyüdükçe sanki bende kendimi gelişiyor buluyordum.






Annelik gerçekten kolay bir statü değil. İnişleri ve çıkışları ile, tatlı ve ekşi yollarla dolu bir macera yolculuğu. Ama ne olursa olsun sonunda derin nefesi içinize çekip, güçlü ve her zamankinden daha kararlı olarak çocuklarınız için dimdik ayakta durduğunuzu hissettiğiniz şeydir annelik...




Geçen yıllar içinde her gün yeni anılar biriktirdik birlikte. Sanki birlikte büyüyorduk. Nereye gitse oranın kurallarına uyan, ne istediğini bilen ve kendini olduğu gibi kabul eden,herkese saygılı ve çalışkan bir karakteriyle yetiştiğini görmek beni mutlu ediyor. Benim gibi edebiyata ve sanata olan düşkünlüğü ayrı bir ortak yanımız.

Hayat bize daha neler gösterir bilemiyorum ama iyi ki benim kızım oldun!

Hep mutlu ol, yüreğinden sevgi, cömertlik, insanlık, huzur, saygı ve merhamet hiç eksik olmasın! Yolununa hiç taş çıkmasın, Allah her daim seninle olsun.Seni çok seviyorum!

Comments

Popular posts from this blog

Televizyon Programı Deneyimim

Yılın Anneleri: Bekar Anneler