Olcay'ın Küçük Dünyası

      Bu sabah kahvalti yaparken cocuklarimla birilikte eski ama sanirim klasik bir ingiliz filmi izledik. Filmde annesi vefat etmis babasi da esinin olumuyle sadece isini dusunen bir baba var. Cocuguna ayirmasi gereken zamani ayirmiyor ve en onemli bayramlarinda cocugunu babaannesine birakiyor... Cocuk da kimsenin onu sevmedigini dusunuyor ve kendine oyuncaklariyla bir dunya yaratiyor hayalinde.... ve hep orada kalmak istiyor.... fakat tavsan oyuncagi da hep gercek olmak istiyor.... olaylar boylece gelisirken siz bir izleyici olarak en ufak seyin insanin cocuklugunda ne kadar onemli oldugunu dusunuyorsunuz.Bir yandan da akliniza cocuklugunuzdaki oyuncaklariniz geliyor.      Benim de aklima pembe ayicigim ve mavi tavsanim geldi. Pembe ayicigimi abim almisti hic unutmuyorum her gun isden gelince" Bana ne aldin? " diye sorardim. Hatta bazen calsitigi yeri ariyip siapris bile verirdim :) Cocukluk iste. Pembe ayicigim hala duruyor hatta Turkiye ...

Bugunlerde bu konu kafama takiliyor. Biraza arastirma yapip ona gore yazacagim anacim. Simdilik bu kadar gorusleriniz var ise bildirin lutfen....

Hatiralar bir yerlerde sıkışmış kalmis, Adeta ciglik atiyorlar beynimin icinde, Bizi burada unutma yaz bir yerlere diye Bu izdiraptan kurtar beni Allahim Guc ver  hafizama, Guc ver kalemime… Hangi animi hatirlasam bir tebessum olusuyor yuzumde, Hemen gidiyorum o gunlere, o saatlere, o dakikalara Yetmez aslinda hicbir kelime kimi hatirayi anlatmaya Onlar sadece yasanir ya da yasayanlarin hafizalarina yazilir…. Ama bu ciglik icimde yukselen Ne yapsam da dinmeyecek biliyorum En guzel kelimeleri bile kullansam Benim hatiralarimi anlatan yine de bu ciglik susmaz biliyorum Cunku aslinda  ben hatiralarimda yasamayi seviyorum……

Biraz once uzerinde birkac aydir calistigim bir projeden bir kesiti sizlerle paylastim.Gurbet icinde Huzun vs. adli yazim. Simdi de sizlere gurbet elde bugun ne yaptigim hakkinda bir bilgi vereyim.... Bugun cocuklarimi okula goturdum. Sonra bir arkadasimla bulusup bir kahvalti yaptik ve alisverise ciktik. Alisveris deyince siz simdi Turkiyedeki gibi dusunmeyin sakin. Yani soyle bir guzel cadde cadde  o magaza senin bu magaza benim gezeyim sonra da ayaklarima bir kara su insinde bir donerciye ya da kebepciya girelim bir yandan hos sohbet bir yandan canim yemekleri yiyelim... oh oh ne guzel :)) Bizim burada alisveris deyince gidebilecegimiz birkac magaza var ve ne yazik ki sadece araba ile yada belirli saatlerde gecen otobusu kullanacaksin da gideceksin...yani yurumek pek yok.... aaa simdi tabi benim bulundugum sehir boyle.Amerika'nin baska bir sehirinde mesela Newyork'ta Istanbuldaki gibi  alisveris yapabileceginiz yerler vardir.Efem bunu da netlestirdikten sonra devam edelim...

Selam Dostlar, Bugun sizlere Gurbet ile ilgili birkac kelam etmek istedim... Bir gurbetci olarak neler yasadik vatan disinda ya da ne haller geldi bu basa gurbet ellerde seklinde eskilerin tabiriyle de diyebiliriz... Bugun is cikisi Turkan Abla'ya ugradim. Cunku  bir tek onun yaninda sanirim kendimi sicak bir yerde ve rahat  hissediyorum. Yogun bir is gununun ardindan onunla icecegim bir kahve benim icin en guzel hediye. Gurbette yasayayan biri icin cok onemlidir. Karsilikli oturup  cay,  kahve icerek Turkiye ozlemini giderirsin. Neler oldu anlatirsin birbirine ve en onemlisi de dostlugunu kardesligini paylasirsin. O konuda Turkan ablanin benim uzerimde cok hakki vardir. Ne zaman bunalsam hep arabamin yonu onun evine dogru yonelirdi ve yolda dinledigim sarkilar da genelde gurbet ile ilgili olurdu. Ozellikle Hocaefendi'nin Huzunlu Gurbeti….. Bu sarkiyi dinleyip de cok agladigimi yada yol musaitse saga cekip durdugumu hatirlarim co...

Yarin da bu konuyu sectim yazmak icin bakalim neler dokulecek Olcay'in surahisinden siz degerli okuyucularimizin bardaklarina....Simdilik bu sarki ile birakiyorum sizleri.... Gorusmek Uzere,

Disarida sakir sakir yagmur yagiyor ve gok gurluyor kuzucuklar da yeni uyudular ... Yagmur cok hos yagiyor da gok gurultusu biraz korkutuyor insani. Simdi cakan simsegin etkisiyle aklima cocukluguma ait bir ani geldi. Ben Istanbul da dogmusum.Ailem de halen orada yasiyor.Istanbul'un bir zamanlar gecekondu ya da kenar mahalle denilen tabirle adlandirilan Rumeli Hisarustu semtinde buyudum. Burasi simdi cok farkli bir yer oldu, ilerledi, gelisti sosyetik bir mekan oldu cikti. Bogazici Universitesi sagolsun.Neyse fazla uzatmayayim. Ben sanirim 7 yasindaydim ve cok yagmur yagiyordu ve simsek cakiyordu. Cadde ustunde olan evimizin onune cikmistik abimler ve kuzenlerle o sirada agmuru izlerken bir simsek karsi arazideki agaca dusmustu ve aacin bir bolumu yanmisti. O kare her yagmur yagisinda ve simsek caktiginda gozumun onune gelir... Simdi aradan yillar gecmesine ve taa uzakta bir yerde olmama ragmen hala zihnimde ve anilarimda benimle.....

fotograftaki sekerler benim.. biri biricik kizim ve digeri biricik oglusum... Okyanus kenarinda cok eglenmislerdi o gun... ve ben de onlara bakarken icimden soyle dua etmistim. Insallah Rabbim sizlere su okyanus derinliginde ve genisliginde  iman, sevgi, saygi ve ilim verir diye... evet onlar orada eglenirken ben bir anne olarak yine onlarin geleceginin nasil olacagini dusunuyordum ve dua ediyordum.. Hem onlara hem de butun cocuklara...