Olcay'ın Küçük Dünyası

Anneler Günü’nü birkaç gün önce geride bıraktık ve hepimiz etrafımızdaki annelerin bu özel gününü elimizden geldiğince kutlamaya çalıştık.Her senenin bir de klasiği olan, yılın annesi seçimi olur ya bence bu senenin yılın anneleri;” Bekar Anneler” yani eşlerinden ayrılmış, çocuklarını tek başlarına yetiştiren kadınlar. Annelik dünyanın en zor mesleğidir. Dünyanın neresinde yaşarsanız yaşayın, kadının ve annenin toplum genelindeki vazifesi, görüşü hep aynı. Bence gelişmiş ülkelerde bu aynı, gelişmekte olan ülkelerde de. Kadınlardan beklenilen, mükemmel olma isteği bütün kültürlerde ve ülkelerde aynı. Kadın, bakımlı, eğitimli olacak, ailesinin bütün ihtiyaçlarıyla ilgilenirken, evininde bakımından sorumlu olacak. Bir de anneyseniz, bu görevlerinin yanında, annelik en büyük görevimiz olarak görünecek. Elinizden geldiğince çocuğunuzu güzel bir yetiştireceksiniz, maddi ve manevi ihtiyaçlarını karşılayacaksınız ama yine de kendinizi yeterli görmeyeceksiniz. Çünkü yaşadığınız toplum size...

Hangi aralıkla kitap okuyor sunuz? Son zamanlarda hangi kitapları okudunuz? Kitap okumayı alışkanlık haline getirdiniz mi? Benim için kitap okumak çok zevkli ve bir o kadar da iç huzuru veren bir şeydir. İlk okuduğum kitaplarım tabiki “Cin Ali “ kitapları serisiydi. Ne çok severdik birinci sınıfta “Cin Ali” kitaplarını okumayı ve onun maceralarına kendimizi de dahil etmeyi.Tabi sonra, Ayşegül kitap serileri ardından geldi. Hele bir de herhangi bir gazete haftasonu Ayşegül kitabını verecek olursa, sabah erkenden kalkıp, bakkalın yolunu tutardım. Ayşegül kitap serilerinin o güzelim resimlerinin içinde hayallere dalardım. Ha tabi bir de gazeteler kuponla, ansiklopedi verirdi. Onları da az takip etmedik ve evin ansiklopedi serilerine ekledik. Yıllar geçtikçe, bizlerde büyüdükçe, okuduğumuz kitaplarda değişti ve hayata bakışımız değişmeye başladı. Aslında ilk en aklı başında kitap okuma alışkanlığını ortaokulda kazandım. Sevgili Türkçe öğretmenim, Ali Naki Bey, bizlere okumanın de...

Merhabalar, bugün sizlere geçen hafta sonu katıldığım bir televizyon programından bahsetmek istiyorum.Yerel bir kanalın dijitaldeki bir yemek programına konuk oldum. Programın adı, “Dünya Mutfakları” ve her hafta bir ülke mutfağı tanıtılıyor. Ülkelerin hakkında genel bilgiler seyircilerle paylaşılıyor ve seyirciler konuk kişiyle birlikte evlerinde yemeklerini yaparken,konuğa  sorular soruyorlar. Ben,bu programa hazırlanırken, önce hangi yemeği yapmam gerektiğine karar verdim. Tabiki bu karar kolay olmadı, çünkü bizim mutfağımızın bir çok çeşit lezzetli yemekleri var. Sonunda, Hünkar Beğendi, Bulgur Pilavı ve Çoban Salatası yapmaya karar verdim. Programın süresi, iki saat ve canlı yayında olduğu için, iyice planlı hareket etmem gerekiyordu. Yemeklerimin, ismini, gerekli malzemelerini ve tariflerini hazirlayip önceden gönderdim. Böylece katılımcılar, hazırlığını önceden yapmış olacaklardı. Sonra, programda hangi konulardan bahsetmem gerektiği üzerinde çalışmaya başladım ve konularımı,...

Ramazan ayının rahmeti, bereketi ve huzuru üzerinize olsun! Bu güzel ayın kıymetini bildiğimiz bir Ramazan geçiririz. Ramazan, dünyanın neresinde olursanız olun, içinizde huzuru ve Allah ile aranızdaki bağları güçlendirdiğimiz bir zaman dilimi. Kaç yaşında olursaniz olun, Ramazan zamanı hep çocukluğunuzda yaşadığınız anılar gözünüzün önünde canlanır. Nedense hep o büyük sofralar ve çocukken yaşadığınız Ramazanlar hikayeleriniz aklınıza gelir. Kendi yetiştiğiniz aile ortamına göre değişir herkesin Ramazan gelenekleri. Bu ayın genel bir geleneği var ama herkesin küçük çaplı değişik yaptığı kendine özgü gelenekleri de vardır. Mesela, benim Ramazan’a her girdiğimiz zaman hatırladığım şey, annemin ve babamın büyük sofralar kurarak, önce bütün mahalledeki komşularımızı iftara davet etmeleri ve birlikte yardımlaşarak, bu yemeği hazırlamalarıydı. Babamın sofra düzenine gösterdiği önem ve ona yardım edişim bunlardan biridir. Ya da abimlerin mahallenin gençleriyle, binanın önünde top oynamalar...

ilk röportajımızdan bu yana, yıllar geçti ve şimdi sizlerle Grace ile bu hafta sonu yaptığım ikinci röportajı yayınlıyorum. Geçen yıllar içerisinde bakalım Grace’nin hayatında ne gibi değişikler olmuş. Umarım sizlerde bu yazıyı okurken, bizim sohbetimiz sırasında aldığımız keyif ve mutluluğu alırsınız. İyi okumalar diliyorum. Öncelikle nasılsın? Pandemi süreci seni nasıl etkiledi? Teşekkür ederim iyiyim. Herkes gibi hissediyorum. Bazen bu süreçte zorlanıyorum, bazen alışıyorum ama dışarıya çıkmak istiyorum, olmuyor eskisi gibi. Arkadaşlarımla birlikte dışarda sosyalleşmeyi  seven bir insanım ama bunu yapamıyorum artık. Bu da beni üzüyor. Korona olmadım ama yakın çevremden arkadaşlarım olunca cok üzüldüm. Özellikle, bu ülkeye geldiğimde yanında kaldığım biri sanki anne yerine koyduğum biri korona oldu ve şu an yoğun bakımda yatıyor. Onun için dua ediyorum çok. Pandemi süreci bana öğretti ki; 16 yaşında soykırımı yaşamış biri olarak, kesinlikle hayatın önemini öğretti ve her şe...

Merhabalar, bu hafta sizlere bir hanımefendiyi tanıştıracağım. O, bana hikayesini anlattığında gözyaşlarımı tutamadan dinledim, o da kimi zaman hüzünlendi, kimi zaman duygulandı, kimi zaman sustu; birlikte süzüldü gözümüzden yaşlar, sadece sessizlik oluştu evimde.... Afrika’nın ortasındaki küçük bir ülkeden, Amerika'ya geliş hikayesi ile ilgili sorularımı yudumlanan türk çayı eşliğinde,tüm içtenliği ve samimiyeti ile cevapladi. Grace aslen Ruandali. Bu ülke coğrafi olarak küçük olmasına rağmen maalesef zor bir dönemden geçmiş. Hutsi ve Tutsi denilen iki ayrı Afrikalı grup oluştuyormuş bu ülkeyi.Bu iki grup arasında iç savaş çıkıyor. 1994 yılında ve sonucunda kardeş kardeşi vuruyor ve sonra ne yazık ki soykırım yaşanıyor. Grace, için işte bu hayatının en önemli ve zorlu dönemeci oluyor. Bu soykırımda gözlerinin önünde bir çok insanı kazılan kuyulara atılıyorken görüyor, ve üstelik de annesini de kaybediyor. Sonra b...

O gün, yine sette saatlerce çalışmıştı ve ara verdiğinde gözüne önlüklü bir kız çocuğu ilişti. Ona doğru yürümeye başladı, küçük kız gözlerine inanamıyordu.Karşısında yürüyen kişi, Türk Sineması'nın ve Türkiye’nin Sultan idi. Kızın yanına gelince, “Yavrum, nereye gidiyorsun?” diye sordu. Kız çocuğu biraz heyecanlı, biraz çekimser ”Okula efendim,bizim mahallemizde okul yok,o yüzden Hisar Yokuşu’na doğru yürüyorum. “Türkan Sultan gözlerine inanamadı. Nasıl yani, o kadar yolu yürüyor musun? Üstelik yol bile  yoktu oraya bu yüzden ki kızcağızın ayakkabıları çamur içerisindeydi. Biraz daha konuştuktan sonra dünya güzeli çocukla, Sultan setine geri döndü. Set dediysek, öyle bugünlerin seti gibi aklınıza gelmesin. Hani her oyuncunun kendine ait karavanı, kostümleri ve yanında asistanları olan setlerinden bahsetmiyoruz burada. Önceden, yani Yeşilçam zamanında oyuncular filmlerde kendi kıyafetlerini sağlarmış ve dinlenecek yerleri de genelde set yakınındaki yerlermiş.Yani setin içinde ...

Amerika’da yaşanan silahlı saldırılar pandemi sürecinin bu günlerinde artmaya başladı. Pandeminin başlamasıyla geçen sene azalmıştı biraz. Ama şimdiki günlerde yeniden bu hastalıklı insanlar ortaya çıkmaya başladı.Öyle ki pandemi zamanında çok fazla yaşanmasada bir kaç aydır yeniden haberlerin başlığında silahlı saldırılar yer almaya başladı. Peki sizce ne kadar etkili oluyor insanlarin üzerinde bu olaylar ve haberler?Ben belirteyim malesef eskisi gibi çok etkilemiyor toplumu. Çünkü artık bir alışılmış ruh hali var insanların üzerinde. Birkaç yıl önce ilk kez yaşanan silahlı saldırılarda bütün ülkede büyük bir haber başlığı halinde duyurulur ve ülke çapında genel yas bile ilan edilirdi. Şimdilerde ne yazık ki haberlerin arasında yer alıyor ve çok etkili olmuyor insanların üzerinde. Bu olayları yapan insanların genel özellikleri, beyaz Amerikalı ve psikolojik problemlerinin olmasının yanı sıra, aile yapılarında bazı problemlerinin olması yer alıyor.Silah alma ve bulundurmanın Amerika...

  Geçtiğimiz Eylül ayı Uzun yıllardır üzerime eklediğim kilolardan kurtulmanın yolunu kendimce aradım. Aklınıza gelebilecek her türlü yöntemi denedim. Keto diyet, aralikli oruc tutma diyeti, spor, bazı şok diyetler mi dersiniz.İstediğinizi ekleyebilirsiniz benim listeme… Sevgili Yücel Abim ve Ben( İlkokul Yılları) Çocukken aslında kilolu değilmişim. İlk kilo almaya, ilkokul döneminde dördüncü sınıfta başladım. Bunu çok net hatırlıyorum çünkü sırayla tartıya çıktığımızda, değerli Hüseyin öğretmenimin suratındaki tatlı gülüşle birlikte, benim gözlerime bakıp, sanki çokmuş dercesine kafasını sallayışını unutmam. Bizim dönemimizde okullarda her yıl öğrencilerin kilo ve boy ölçüleri kayıt altına alınıyordu.İşte bu dönemde, benim içime kapanma, toplum içinde konuşmama, aşırı utangaçlık  başladı. Ortaokul ve lise yıllarında da kilom artmaya başladı. Nereye giderseniz gidin, insanlar bir yorum, bir bakış ya da  alaycı taraflarıyla yaklaşıyorlardı. Sanki, sizin hiç duygularınız yo...

   

Dünyanın bir çok ülkesinde kutlanan kadınlar gününde yeryüzünün hangi coğrafyasında yaşıyor olursa olsun, kadınların bu dünyanın bütün ülkelerinde ikinci sınıf vatandaş muamelesi gördüğünü hepimiz biliyoruz. Kadınlar sadece sosyo-ekonomik olarak değil,her açıdan erkeklerden daha farklı bir yere ne yazık ki sahip. İster Avrupa’nın göbeğinde bir ülkede yaşayın, isterseniz Orta Doğu ülkesinde ya da Afrika’nın en ücra köşesinde yaşayın. Ne acıdır ki, hiç değişmiyor bu gerçek. Amerika’ya ilk geldiğim zamanlarda bu özel gün pek bilinmiyordu hatta insanlara bahsedince şaşırıyorlardı.Aslında böyle bir günün burada kutlanamamasının ya da bilinmemesini ben yadırgıyordum. Geçen yıllar içerisinde, sosyal meydanında etkisi ile burada da yavaştan yavaştan kutlanmaya başladı. Kadınlara yönelik yüzyıllardır yapılan ayrımcılık ve hor görme maalesef  bu yüzyılda bile devam ediyor. Oysa ki, o kadar gelişmişliğin ve teknolojinin etkisiyle değişmesini beklersiniz ama öyle değil. Bulunduğunuz ülkede huk...