Yılın Anneleri: Bekar Anneler

Anneler Günü’nü birkaç gün önce geride bıraktık ve hepimiz etrafımızdaki annelerin bu özel gününü elimizden geldiğince kutlamaya çalıştık.Her senenin bir de klasiği olan, yılın annesi seçimi olur ya bence bu senenin yılın anneleri;” Bekar Anneler” yani eşlerinden ayrılmış, çocuklarını tek başlarına yetiştiren kadınlar. Annelik dünyanın en zor mesleğidir. Dünyanın neresinde yaşarsanız yaşayın, kadının ve annenin toplum genelindeki vazifesi, görüşü hep aynı. Bence gelişmiş ülkelerde bu aynı, gelişmekte olan ülkelerde de. Kadınlardan beklenilen, mükemmel olma isteği bütün kültürlerde ve ülkelerde aynı. Kadın, bakımlı, eğitimli olacak, ailesinin bütün ihtiyaçlarıyla ilgilenirken, evininde bakımından sorumlu olacak. Bir de anneyseniz, bu görevlerinin yanında, annelik en büyük görevimiz olarak görünecek. Elinizden geldiğince çocuğunuzu güzel bir yetiştireceksiniz, maddi ve manevi ihtiyaçlarını karşılayacaksınız ama yine de kendinizi yeterli görmeyeceksiniz. Çünkü yaşadığınız toplum size bunu bir şekilde aşılayacaktır ne yazık ki. Kadın olmanın zorluğunun yanında annelikle taçlanmış bir süper kahraman olmamız isteniyor. Yaşadığımız şu çağda bir çok kadın, aktif olarak iş hayatında yer aldığı için annelikle birlikte, iş hayatı ve ev hayatı derken bazen tükenmişlik hissi yaşıyorlar ve bu gayet normal. Eğer yanınızda sizlere yardımcı olabilecek kimse de yoksa aileniz ya da eşiniz o zaman gerçekten bir çocuğu tek başınıza yetiştirmek çok zor. Özellikle, gurbette yada ailesinden uzakta yaşayan kişiler için de bu durum aynıdır.Bir doktor randevunuz bile varsa çocuğunuzu nereye, kime götürebileceğinizi bilemezsiniz. Çevrenizde değerli arkadaşlarınız yoksa çocuğunuzu bırakacağınız,mecburen bakıcı ayarlarsınız. Bu imkanınız yoksa da mecburen bakıcı ile anlaşmanız gerekir.Lakin, bunu bile ayarlamak ayrıca bir stress katar hayatınıza. Amerika’da tek ebeveynli olarak çocuk yetiştiren insanların sayısı hiç de azımsanacak kadar az değildir.Belirli nedenlerden dolayı hayatlarını bu şekilde yaşayan çok arkadaşım var.Sizlere biraz bu konudan bahsedeceğim. Evet bir çocuğu yetiştirmek hiç kolay değil, hele ki yanınızda size belirli durumlarda yardımcı olabilecek bir yakınınız, dostunuz yoksa daha da zor.Ama böyle yaşayan bir çok kadın var. Üstelik, hem iş hayatında yer edinmiş hem de çocuğunu istediği kriterlerle yetiştirmeye çalışan kadınların sayısı çok fazla. Elinden ne geliyorsa çocukları için herşeyi yapan değerli anneler bu kadınlar. İş hayatında zaten kadın olduğunuz için, haklarınızı tam olarak eşit değil erkeklerle. Üstelik, pandemi zamanı daha da kötü bir şekilde etkileniyor bu insanlar çünkü, çocukları bir süre okula gidemiyor, uzaktan egitim yapıyor, lakin kadın çalışmak zorunda çocuğu kime teslim edecek? Evet, eğer imkanınız varsa bakıcı ayarlayabilirsiniz. Lakin, durumunuz yoksa ne yapacaksınız? Bu ve bunun gibi birçok  nedenden dolayı stres yaşayan anneler var dünyamızda.

Geçen gün New York Times in bir post castını dinlediğimde, bu annelerin pandemi zamanında neler yaşadıklarını daha iyi anladim. Eğer çocuğunuz küçükse ve birden fazla çocuğunuz varsa onlarla aynı evde uzun zaman geçirdiğiniz ve pandemiden dolayı kimseyle görüşmeyince bu kadınların psikolojileri alt üst olmuş bir durumdaydı. Ağlayarak içinde bulundukları durumları anlatan bu kadınların çaresizliği gercekten içler acısı. Çünkü sistem öyle bir yere gelmişki burada,çalışmak istiyorsan, çocuklarına bakıcı ayarlamalısın lakin bu kadınların çoğunun durumu o bakıcı ücretini karşılayacak finansal gelirlerinin olmaması. Kimi kaç aylardır evlerinde çocuklarıyla bir arada kalarak, hiç kimseyi görmeden, sosyalleşmeden geçirdikleri süreci,çocuklarıyla olan ilişkilerinin kötü etkilendiğini, onlara sağlıklı davranamadıklarını dile getiriyor kimi de içlerinde isyanların koptuğunu, ne yapacaklarını ya da nasıl davranacaklarını bilemediklerini dile getiriyor. Bu sadece bir kaç örnek, lakin Amerika genelinde ne yazık ki bu süreçte bir çok anne psikolojik olarak yıpranmış durumda.Kadınlarımızın ruh sağlıklarının iyi olmaması onların, fiziksel sağlıklarının da kötü yönde etkiliyor. Bu kadınların çoğu , sosyal servislerden ve bazı psikolojik destek veren kurumlardan yararlanmak istediklerini dile getiriyorken, bunun bile bazen kendileri için yeterli olmadığını dile getiriyorlar. Pandemi sürecinde bu kadınların hayatlarının alt üst olduğuna dair bir çok haber bulabilirsiniz Amerikan medyasında. Durum böyleyken, yeterli destek veriliyor mu ve de bu çocuklar için iyi bir plan hazırlanıyor mu?Bunu kesin olarak bilemiyoruz. Çünkü her eyaletin farklı yasaları ve kuralları var. Biden yönetiminde yer alan kadın vekillerin Amerika’nın uzun yıllardır bir yarası olan bu önemli konuya özen gösterip, bu alanda yasaları yenileyecekleri ve bazı güvenli desteklerin verilebileceğini zaman içinde göreceğiz.

Birçok kadın kuruluşları bu yönde çalışmalara başlamışken, bunun yasalarla olan güvencesinin sağlanması hepimizi mutlu edecektir. Evet anneliğin çok güzel bir duygu olmasının yanında bu kadınlar, çocuklarının karnını doyurma ve onların temel ihtiyaçlarını karşılama derdine. Yaşadığımız şu yüzyılda bile Amerika gibi bir ülkede bu tarz sorunların hala gündeme gelmesi çok acı. Umarım toplum olarak, kısa zaman içerisinde bu soruların üstesinden geliriz. Sizlerden ricam, lütfen çevrenizde eğer böyle anneler varsa onlara karşı daha anlayışlı ve empati kurarak hareket etmeniz. Hangi dilden, dinden, ırktan olduğu hiç fark etmez bütün anneler bu dünyanın daha güzel ve yaşanabilir bir yer olması için çabalıyor. Anneleri anlayalım ve kıymetini bilelim. Sevgi ile kalın,