Olcay'ın Küçük Dünyası

Uzun zamandır görmediğiniz ama aslında  sürekli aklınızda olan ve dualarınıza eklediğiniz kişiler var mi? Hayatin koşturması mi ya da zaman bulamama mi bilemem ama bu hissiyatı yaşadığımız zamanlar çoğalmaya başladı. Arkadas ya da dostlari sevmedigimizden degil aslinda, gunluk hayatin kosturmasina öyle kaptiriyoruz ki kendimizi sonra kendimize dönüp, ne kadar uzun zaman oldu gorusmeyeli diyoruz. Kimi sosyal medya sitelerinde gördüğümüz yazılarda ise, sevdikleriniz sizi aramiyorsa ve surekli vakit darlığından şikayet ediyorsa bu onlarin size oncelik vermedigi anlamina geliyor gibi yorumlari okuyoruz. Ben buna katılmıyorum. Sebebi de kendi deneyimim.Kendimden biliyorum, o kadar yogun geciyor ki vakit, arada sevdiklerime birakin telefon açmayı mesaj atsam mutlu oluyorum.  Onlari bu yoğunluğun icinde arayamam sevmediğim anlamına gelmiyor. Çünkü her insanin kendine özgü bir hayat stili var. Çevremizdeki insanlarin bu yasam stillerine saygi duymamiz gerekiyor. Onlarla olan iliskile...

Maske artik gunluk hayatimizin bir parcasi oldu. İlk zamanlar hepimiz her ne kadar kullanmakta zorlansak da şimdilerde daha rahat kullanır hale geldik. Evden disari ciktigimiz anda aksesuar gibi kullaniyoruz. Oyleki kıyafetlerimize uygun renkleri ve desenleri kullanmaya bile dikkat etmeye başladık.           Ekonomide yeni bir is alani oluştu. Pandemi ilk basladiginda yani Mart ayında bizler burada maske bulamayınca, Çin'den almiştik. Gelen maskeleri kullanmaya basladik ama ilk kullandığımız zamanlar hiç hoşuma gitmemişti. Zaman geçtikçe buna da alistik. Maskelerin buyuk bir marketi olustu dunya uzerinde. Dikişle arasi iyi olan bir cok insan, evde kendileri hobi olarak değişik maskeler yapmaya başladılar. Benim gibi dikişle pek arasi olmayanlar ise, hemen hemen her mağazada bulunan maske bolumlerine akin etti. Ya da Amazon sagolsun! Amazon ve diğer internet sitelerindeki online alışveriş sitelerinde satislari acildi. Sadece bayan, erkek degil ozellikle cocuk ma...

       Dun aksam, Amerikan Başkanlık secimleri icin oy verme sureci sona erdi ve aksam saat 20:00' den sonra, oylar aciklanmaya başladı. Büyük bir heyecan ve stresle secim sonuclarini izlemeye başladık. Ilk açıklamalara gore, Trump onde gidiyordu. Trump'in oy oranlarının yükseldiğini gördükçe, kalbim daha da  daralmaya başladı. Cünkü biliyordum ki, bu sefer basa gelirse daha da kotu politikalar uygulayarak, Amerika Birleşik Devletleri'nin yabancı uyruklular icin yaşanılmaz bir hale getirecekti. Ayrıca ülkedeki görüş ayriligi daha da derinleşerek, sosyal acidan butun toplumu zor bir doneme surukluyecekti.    Bekledigimiz gibi cumhuriyetçilerin her zaman aldigi eyaletlerde açılan sonuclara gore kazandı. Lakin, onemli bazı eyaletlerde baya çekişmeli sonuclar gelmeye başladı. Yada bazi eyaletler hala tam olarak belirlenmedi. Amerikan secimlerinde genelde Teksas, Florida ve Ohio eyaletlerini alan kisi baskanligi da almsitir. O yüzden, bu uc eyaleti Biden 'n...

    Halloween, türkçesi ile Cadilar Bayrami, bu sene de yine yagmur ve soguk hava esliginde kutlandi. Cadilar bayraminin en sevdigim yani, cocuklarin kostümlerini giymiş şekilde  aileleriyle, sevdikleriyle oturduklari semtte kapi kapi gezip, seker ve cikolata toplamalari.    Hayal gucunuzun aldigi kadar ne kadar değişik kostümler varsa hepsini gorebilecegeniz özel bir gun..Eğer, kapinizin isigi yaniyorsa bu cocuklara ikramlik şekerleriniz var demek ve kapinizin zili belirlenen saat boyunca kostumlu cocuklar calinir. Pandemiden dolayi, sosyal mesafeli ve maskeli Halloween daha da ilginc bir deneyim katti hem biz yetiskinlere hem de cocuklara.    Ben, buyuk bir heyecanla şeker ve cikolatalari sepete yerleştirirken, oğlum Nuh Vefa da hizli bir sekilde yeni kostümünü üstüne giymeye çalışıyordu.Bu sene yaninda birlikte gideceği arkadas grubuna yeni bir arkadasini da goturecekti. Ahmet, Türkiye'den buraya geçen sene gelmis arkadasiydi ve ilk...

   Dun sabah, sosyal medyadan Turkiye'de deprem oldugunu öğrendim. Maalesef, güzel Izmir'de 7.1 şiddetinde deprem meydana gelmiş. Izmir ve cevresinde hissedilen deprem, Yunanistan'nin bir adisini da etkilemiş. Depremle ilgili haberlere bakarken, kendi yasadigim deprem aniları ve o anda hissettiklerim gozumun önünden bir film gibi gecti.    1999 yilinin sıcak bir Ağustos akşamı, Pera Palas Oteli'nde stajını yapan bir gençtim. Isten  personel servisiyle eve gelmem gece 24:00 'u geçerdi. Sevgili babacigim ve anneciğim boğaz manzaralı teraslarında caylarini yudumlayarak yaptıkları sohbetler eşliğinde hep beni beklerlerdi. Benim servis binanın önüne yanaşınca, babacım hemen ayağa kalkar ve el sallayarak "Hoşgeldin" derdi. Ben, daha merdivenleri hızlıca çıkarak besinci kata ulaşmaya calisirken, canim annem cay bardagimi doldurmuş olurdu. Heyecanla, o gun işyerinde yasadiklarimi anlatmami isteyen babama, gununum özetini geçerdim. Bir saat filan birlikte sohbet et...