Halloween (Cadilar Bayramı)

   




Halloween, türkçesi ile Cadilar Bayrami, bu sene de yine yagmur ve soguk hava esliginde kutlandi. Cadilar bayraminin en sevdigim yani, cocuklarin kostümlerini giymiş şekilde  aileleriyle, sevdikleriyle oturduklari semtte kapi kapi gezip, seker ve cikolata toplamalari.

   Hayal gucunuzun aldigi kadar ne kadar değişik kostümler varsa hepsini gorebilecegeniz özel bir gun..Eğer, kapinizin isigi yaniyorsa bu cocuklara ikramlik şekerleriniz var demek ve kapinizin zili belirlenen saat boyunca kostumlu cocuklar calinir.

Pandemiden dolayi, sosyal mesafeli ve maskeli Halloween daha da ilginc bir deneyim katti hem biz yetiskinlere hem de cocuklara.

   Ben, buyuk bir heyecanla şeker ve cikolatalari sepete yerleştirirken, oğlum Nuh Vefa da hizli bir sekilde yeni kostümünü üstüne giymeye çalışıyordu.Bu sene yaninda birlikte gideceği arkadas grubuna yeni bir arkadasini da goturecekti. Ahmet, Türkiye'den buraya geçen sene gelmis arkadasiydi ve ilk defa Halloween heyecanini burada yaşayacakti. Hazir olduklarinda, topladiklari sekerlerini  iclerine koymalari icin her ikisine de özel poşetlerini verip ve  nasihatta bulunduktan sonra yolcu ettim. Disardan gelen sert ruzgar sesinin yani sira, gokyuzunde parlayan butun Ay, sanki bu geceye dokunulmus ekstra bir guzellikti.



   Halloween cocuk sarkilarini actiktan sonra pencere kenarinda oturup;  kucuk ve buyuk misafirleri beklemeye basladim.Saatin tam 6:00 pm olmasıyla caddede hareketlenme başladı. Cocuklar, gencler sirayla evlerin zillerini caliyorlardi.Benim ilk ziyaretçilerim de arkadaşların cocuklariydi. Çocuklar için tanidiklarinin evlerine boyle bir sey icin gelmek ayri bir onem gosteriyor. Yuzlerindeki mutlulukla hem bana gülüp, hem de o minicik elleriyle sepetteki sekerleri alip, sevincle isiltili gozlerle kendi poşetlerine koyuyorlardi. Bu tatli grup ayrildiktan sonra tam bir saat boyunca kapinin zili durmadi. Ziyarete gelen, at, unicorn, astronot, asker, zombi ve her turlu süper kahramanlarla daha adini sayamadigim kostümlü cocuklari agirlamak cok zevkliydi. 



Nuh Vefa ve Ahmet eve geldiklerinde çok mutlulardı. Her ikisininde poseti ağzına kadar dolmus ve heyecanla yasadiklarini ve gittikleri evlerdeki  Halloween dekorasyonlarini anlatmaya basladilar.

Ben, her ikisine bakarken, kendi çocukluğumda Ramazan Bayramında kuzenim Bulentle mahallede bayramlasmaya gittigimiz komsularimizi ve topladigimiz sekerleri hatirladim. Bizim zamanımızda bayramların  vazgeçilmezi, çocukların toplu olarak herkesin evine kapıdan bayramlaşması ve seker toplamasi idi. Eger sansliysan bazi evlerde cikolata ikram ederdi. Ne guzel anilar biriktiriyor insan çocukluğunda… Kac yasina gelsen de unutmuyorsun iste.



   Kizim Ervagul, bir kac yildir Halloween'de gezmiyor ama Nuh Vefa’nin ganimetlerine ortak oluyor. Onlarin boyle birbirleriyle bazi seyleri paylasip,kararlar almalari beni çok mutlu ediyor. Ben, bizim kulturumuzde ya da dinimizde yer almamasına rağmen yine de cocuklarimin bu bayrami ogretip, arkadaslariyla birlikte kutlamalarini destekledim. Amerika’da buyuk bir yeri olan bu ve bunun gibi ozel gunler okullarda da kutlaniyor. O yuzden, cocuklarima, kendi ozel gunlerimizin ve bayramlarimizin degerini bilmelerinin yaninda burada dogup, buyudukleri icin buranin kulturunu de ogrenmelerini istedim. Oyle ki, dunyanin neresinden olursa olsun arkadasalrinin kulturlerine, dinlerine onem ve saygi göstermeleri gerektigini asilamaya calistik. Sanırım bu konuda simdiye kadar guzel bir yol kat ettik. Her ikisinin de Amerikali arkadaslarinin yani sira dunyanin farkli ulkelerinden arkadaslari var. Cocuklarim, butun arkadaslarinin dinine, kulturune ve geleneklerine saygi gosteriyor. Onlar da ayni sekilde benim cocuklarima.Iki kültür arasında çocukları yetiştirmenin en güzel yonu bence herkese saygi gosterimesi gerektiğini cocuga vermek. 



   Halloween'in de zaten yillar icinde burada ilk kutlandigi zamanlardaki manasindan cikmis, sadece eğlenmek icin kutlanan bir bayram. O yüzden, cocugunuz kutladiginda ne kültüründen, ne dininden ne geleneğinden bir sey kaybetmis olmuyor bence. Son yıllardaki hayat tecrübelerden sonra, nerede güzel bir amac icin ve insanin yuzune tebessum birakan bir bayram, yada kutlanacak bir ozel gun varsa benim kültürümde olmasa da kutlamaktan memnuniyet duyuyorum. Cunku onemli olan, paylasmak. O insanlarin guzel bir amaci, niyeti varsa ve insanliga hos bir seda bırakıyorsa neden olmasin? Neden kutlamayalım. Halloween'de, kahraman kostümleriyle, prenses kostümleri giyip, kanserli çocukları ziyaret eden insanlarla, bayramda eline gulunu alip yaslilar evine ziyarete giden arkadaşların birbirinden hic farki yok. Niyet ayni; insani mutlu etmek ve yuzde tebessum birakmak…


* Bu yazı iceriginde Cadilar Bayrami yerine Halloween kullanmayı tercih ettim. Türkçe karsiligi bana gore çok hoş degil. Teşekkürler...


Comments

Popular posts from this blog

Televizyon Programı Deneyimim

Yılın Anneleri: Bekar Anneler