Olcay'ın Küçük Dünyası

Hangi aralıkla kitap okuyor sunuz? Son zamanlarda hangi kitapları okudunuz? Kitap okumayı alışkanlık haline getirdiniz mi? Benim için kitap okumak çok zevkli ve bir o kadar da iç huzuru veren bir şeydir. İlk okuduğum kitaplarım tabiki “Cin Ali “ kitapları serisiydi. Ne çok severdik birinci sınıfta “Cin Ali” kitaplarını okumayı ve onun maceralarına kendimizi de dahil etmeyi.Tabi sonra, Ayşegül kitap serileri ardından geldi. Hele bir de herhangi bir gazete haftasonu Ayşegül kitabını verecek olursa, sabah erkenden kalkıp, bakkalın yolunu tutardım. Ayşegül kitap serilerinin o güzelim resimlerinin içinde hayallere dalardım. Ha tabi bir de gazeteler kuponla, ansiklopedi verirdi. Onları da az takip etmedik ve evin ansiklopedi serilerine ekledik. Yıllar geçtikçe, bizlerde büyüdükçe, okuduğumuz kitaplarda değişti ve hayata bakışımız değişmeye başladı. Aslında ilk en aklı başında kitap okuma alışkanlığını ortaokulda kazandım. Sevgili Türkçe öğretmenim, Ali Naki Bey, bizlere okumanın de...

Merhabalar, bugün sizlere geçen hafta sonu katıldığım bir televizyon programından bahsetmek istiyorum.Yerel bir kanalın dijitaldeki bir yemek programına konuk oldum. Programın adı, “Dünya Mutfakları” ve her hafta bir ülke mutfağı tanıtılıyor. Ülkelerin hakkında genel bilgiler seyircilerle paylaşılıyor ve seyirciler konuk kişiyle birlikte evlerinde yemeklerini yaparken,konuğa  sorular soruyorlar. Ben,bu programa hazırlanırken, önce hangi yemeği yapmam gerektiğine karar verdim. Tabiki bu karar kolay olmadı, çünkü bizim mutfağımızın bir çok çeşit lezzetli yemekleri var. Sonunda, Hünkar Beğendi, Bulgur Pilavı ve Çoban Salatası yapmaya karar verdim. Programın süresi, iki saat ve canlı yayında olduğu için, iyice planlı hareket etmem gerekiyordu. Yemeklerimin, ismini, gerekli malzemelerini ve tariflerini hazirlayip önceden gönderdim. Böylece katılımcılar, hazırlığını önceden yapmış olacaklardı. Sonra, programda hangi konulardan bahsetmem gerektiği üzerinde çalışmaya başladım ve konularımı,...

Ramazan ayının rahmeti, bereketi ve huzuru üzerinize olsun! Bu güzel ayın kıymetini bildiğimiz bir Ramazan geçiririz. Ramazan, dünyanın neresinde olursanız olun, içinizde huzuru ve Allah ile aranızdaki bağları güçlendirdiğimiz bir zaman dilimi. Kaç yaşında olursaniz olun, Ramazan zamanı hep çocukluğunuzda yaşadığınız anılar gözünüzün önünde canlanır. Nedense hep o büyük sofralar ve çocukken yaşadığınız Ramazanlar hikayeleriniz aklınıza gelir. Kendi yetiştiğiniz aile ortamına göre değişir herkesin Ramazan gelenekleri. Bu ayın genel bir geleneği var ama herkesin küçük çaplı değişik yaptığı kendine özgü gelenekleri de vardır. Mesela, benim Ramazan’a her girdiğimiz zaman hatırladığım şey, annemin ve babamın büyük sofralar kurarak, önce bütün mahalledeki komşularımızı iftara davet etmeleri ve birlikte yardımlaşarak, bu yemeği hazırlamalarıydı. Babamın sofra düzenine gösterdiği önem ve ona yardım edişim bunlardan biridir. Ya da abimlerin mahallenin gençleriyle, binanın önünde top oynamalar...

ilk röportajımızdan bu yana, yıllar geçti ve şimdi sizlerle Grace ile bu hafta sonu yaptığım ikinci röportajı yayınlıyorum. Geçen yıllar içerisinde bakalım Grace’nin hayatında ne gibi değişikler olmuş. Umarım sizlerde bu yazıyı okurken, bizim sohbetimiz sırasında aldığımız keyif ve mutluluğu alırsınız. İyi okumalar diliyorum. Öncelikle nasılsın? Pandemi süreci seni nasıl etkiledi? Teşekkür ederim iyiyim. Herkes gibi hissediyorum. Bazen bu süreçte zorlanıyorum, bazen alışıyorum ama dışarıya çıkmak istiyorum, olmuyor eskisi gibi. Arkadaşlarımla birlikte dışarda sosyalleşmeyi  seven bir insanım ama bunu yapamıyorum artık. Bu da beni üzüyor. Korona olmadım ama yakın çevremden arkadaşlarım olunca cok üzüldüm. Özellikle, bu ülkeye geldiğimde yanında kaldığım biri sanki anne yerine koyduğum biri korona oldu ve şu an yoğun bakımda yatıyor. Onun için dua ediyorum çok. Pandemi süreci bana öğretti ki; 16 yaşında soykırımı yaşamış biri olarak, kesinlikle hayatın önemini öğretti ve her şe...

Merhabalar, bu hafta sizlere bir hanımefendiyi tanıştıracağım. O, bana hikayesini anlattığında gözyaşlarımı tutamadan dinledim, o da kimi zaman hüzünlendi, kimi zaman duygulandı, kimi zaman sustu; birlikte süzüldü gözümüzden yaşlar, sadece sessizlik oluştu evimde.... Afrika’nın ortasındaki küçük bir ülkeden, Amerika'ya geliş hikayesi ile ilgili sorularımı yudumlanan türk çayı eşliğinde,tüm içtenliği ve samimiyeti ile cevapladi. Grace aslen Ruandali. Bu ülke coğrafi olarak küçük olmasına rağmen maalesef zor bir dönemden geçmiş. Hutsi ve Tutsi denilen iki ayrı Afrikalı grup oluştuyormuş bu ülkeyi.Bu iki grup arasında iç savaş çıkıyor. 1994 yılında ve sonucunda kardeş kardeşi vuruyor ve sonra ne yazık ki soykırım yaşanıyor. Grace, için işte bu hayatının en önemli ve zorlu dönemeci oluyor. Bu soykırımda gözlerinin önünde bir çok insanı kazılan kuyulara atılıyorken görüyor, ve üstelik de annesini de kaybediyor. Sonra b...