Olcay'ın Küçük Dünyası

  2020 was a year for many as one of the worst in history. There were so many people looking forward to 2020 as one of the best years ever. Not to mention it was the start of a new decade. Even I was looking for the best in 2020. Unfortunately not everything goes to plan sometimes.   One of the first things to happen in 2020 would put many in shock. The shocking case of Harvey Weinstein. I learned about this in social studies class as my classmate Ishan Sharma had informed me of it. I am a pretty big movie fan and know a lot of classics and I recognized the name pretty fast as he had directed Good Will Hunting and Inglorious Bastards. But at the end of the day It didn't leave a huge impact on me. The next set of events were more disappointing then a shock. The death of Gorge Floyd. George Perry Floyd Jr. was an African American man killed during an arrest after a store clerk alleged he had passed a counterfeit $20 bill in Minneapolis. One of the police had left his leg on gorg...

        I called it. Well, at least a part of it. A rather big part, however. See, I did not have any high expectations for this year, in fact, I looked down on it. I never really got excited for new years and would not expect anything remotely special from them. And this year being twenty- twenty , I had said a large pandemic would happen. I said this a bit carelessly though; I did not actually think it would be this bad, I suppose. I announced this claim after realizing that on every something- twenty  year, a large pandemic would arise. And it did. But everything happened gradually.         I remember, the first day of 2020 or so, the Australian Bushfires got extremely bad. Adults were saddened (as was everyone else of course), but many of us teens immediately counted it as the first catastrophe of 2020. Not even a week after, the possible world War three panic happened. Again, many of us made jokes ...

  2020 yılına veda etmemize sayılı saatler kala, yeryüzündeki herkes bu senenin bir an önce bitmesini arzuluyor. Bu yılın neredeyse tamamı, pandemi süreci ile gecti. Kaybettiklerimizin acısı, yasamamızdan çalınan özgürlüklerimiz ve hayatın anlamını bir kez daha sorguladığımız     zorlu bir yıl geçirdik.  2020 yılının ilk aylarında dünya üzerinde başlayan doğal felaketler hepimizi çok üzdü. Özellikle Avustralya’da yaşanan ve aylarca süren  orman yangınlarının görüntülerini içimiz sizlarayarak izledik. Bu yangında binlerce masum hayvan hayatlarini yitirdi. Haberleri her açtığımda,  sanki bir başka felaket haberi alıyorduk. Depremler, tsunamiler ve yanardağ patlamalarının yanı sıra sanki bir de tanınmış ve ünlü kişilerin in hayatlarına bir siyah el dokunmuş gibiydi. Bu sefer sevdigimiz ve dünyaca tanınmış kişiler teker teker hayatlarını kaybetmeye başladı. Kobe Bryant ve kızı, Chadwick Boseman gibi benimde sevdigim ünlülerin aramızdan ayrılmalarına hepimiz çok...

                                                                                                                   Ben ve Yıldız Babam Babam, 26 Ağustos 2018 yılının, Kurban Bayramı’nın bitiminde, kalp krizi sonucu, hastanede ruhunun ufkuna yürümüş. Doktorlar, onu ne kadar uğraştılarsa da geri döndürememişler... Benim kafamda bir sürü soru, ikindi namazı yarın, idrak edememiştim. Bir an durakladım, babamın yoğun bakımda olduğunu ve görmek istiyorsan, son saatleri gel dediler gibi anladım. Titremeye ve ağlamaya başladım, ne oldu diye bile soramadım sanırım. Sonra, benim sesimi duyan ...

  Aradan geçen birkaç yıl sonra, mobilya dükkanı kapatıldı ve kiraya verildi. Babam, bir arkadaşı ile Aksaray semtinde oto galerisi açtı.Hepimiz çok heyecanlıydık, çünkü bu yeni adım hepimizin hayatına dokunacaktı. Abimler, orta okula gidiyorlardı sanırım o zamanlar. Babamın   işleri çok şükür yolunda gidiyordu. Eve bazı akşamlar geç gelsede, bizimle ilgilenmeyi hiç ihmal etmezdi.                         Sevgili Babam, Annem ve Ben  Birkaç yıl sonra, büyük abim okulu bırakmayı istedi ve kuyumcu mesleğini öğrenmeye başladı. Mecidiyeköy’de bir kuyumcunun yanında çırak olarak girmişti.                                 Yücel ve Ben   Çok sürmedi ki, diğer abim de Şişli semtinde, bir kuyumcuda bu işi öğrenmeye başladı. Böylece, babam baktı ki abimler okumak istemediler, onları ticaret hayatı ile tanıştırdı.  Zaten, babam...

Baba, başlı başına ne kadar çok yoğun anlamları içinde de bulunduran bir sözcüktür. Baba kelimesini, anlamlandırmak ve  açıklamak  sayfalar dolusu yazsanız da bence yetmez. Hayatın tam anlamıdır. Baba deyince, aklınıza gelen sözcükler şunlardır; sevgi, saygı, aşk, hayat, cesaret, başarı, çalışmak, neşe, hayata gülümseme, aileyi birbirine kenetleyen karakter, şefkat, hasret, sizi hayata hazırlayan kişidir. Şimdi siz bunları okurken, bu sözcüklerden hangisi kendi babanıza uygundur diye düşünüyor olabilirsiniz. Ama hangisine uyarsa uysun, sizin değerli babanız öncelikle sizin en kıymetlinizdir. Babaların ortak özelliği evlatlarını kucaklamaları ve her koşulda sarmalamalarıdır. Evet, bu arada eğer ulaşabileceğiniz bir yakınlıktaysa babanız, hemen gidin ve sarılın derim. Değilse; telefon açın, ulaşamayacağınız uzaklıkta ise önce dua edin sonra ona özel  bir mektup yazın derim… Benim, babamla gayet saygılı, seviyeli ve sevgi dolu bir baba-kız ilişkim olmuştu. Ailenin en küçük v...

Dun Ervagül'un doğum günüydu. Ervagül tam on beş yaşına bastı. Yıllar ne çabuk geçiyor. Daha sanki dün gibi hatırlıyorum onu ilk kucağıma aldığım günü. Hayatımın en önemli anlarından biriydi. Nasıl da küçücüktü. Parmaklarını parmaklarıma dokundurduğu ve sıkıca sarılmasını ne çok sevmiştim. Onunla o kadar çok sohbet ederdim ki, bazen kendime acaba bende bir anormallik mi var diye düşünüyordum.   Ervagül tam iki buçuk kilo olarak dünyaya geldi. Doktorlar onu üç gün kuvözde tuttular  çünkü bir de sarılığı vardı. Bir aya yakın ışınlı battaniye denilen cihazı yanımızda taşıyarak onunla tedavi sürecini atlattık. Çok şükür bir şeyi kalmamıştı. Doktor kontrollerine düzenli olarak devam ederken, her ziyarette sanki yeni bir heyecan yaşıyorduk. Ervagül bebekken çok sessiz sakindi. Hatta öyleki arada dinlerdim nefes alıyor mu diye.  Hershey ‘de doğan kızım her gün çikolata fabrikasından bütün şehre yayılan çikolata kokusunda bebekliğini geçirdi. Bu şehirdeki hemen hemen en öne...

Eğitim alanında calismak neden zor? Neden birçok kişi öğretmenlik mesleğinden ya da eğitim alanından başka alanlara geçerek kariyer degisikligi yapıyorlar? Yasadigimiz dünyada öğretmenlik mesleği neden iyi bir kariyer gibi görünmüyor? Bu soruların belki de tek bir cevabi yok ama dünyanın neresine giderseniz gidin, eğitim alanında bir kariyer problemi yaşanıyor.Bu yazımda biraz buna değinmek istiyorum.  Ogretmenlik aslinda caglar oncesinden beri en kutsal sayılan meslek alanlarından birisi. Tarihteki bir cok unlu kisilerin ve bilimle sanatla kendini kanıtlamış insanların, özellikle ogretmenlerinin kim oldugu konusunda bir bilgi verilir. Bu aslinda ogretmenlerin ne kadar degerli oldugunu gosteriyor. İnsanoglu her zaman kendini gelistirmeyi yenilemeyi yeni şeyler öğrenerek yapmistir. Bunun içinde iyi bir eğitimciye ihtiyac vardir.   Yillar gectikce dunyadaki genel değişimler ile birlikte, ekonomi ve sosyal statülerin one ciktigi bir caga girince bu meslek grubu kendini yalnı...

Amerikan kulturunun en sevdigim özel günlerinden biri Şükran Günü. Bu günün özelliği, Amerika ‘da hasata ve gecmis yillara sukretmek icin kutlanan ulusal bir bayramdir. Bayramın kökeni Plymouthtaki ilk İngiliz koloniciler ile Wampanoag Kızılderililerin birlikte düzenledikleri bir hasat yemeği olsa da zamanla Kizilderili unsurlarından ayrilmis;  sadece aileye ve Tanrı’ya adanmış bir hal almiştir. Şükran gününde insanlar sevdikleriyle ve aileleriyle bir araya geliyorlar. Şükran günü yemeğinin en onemli yemeği hindi oluyor. Ana menüde fırında pişen hindi eşliğinde, patates puresi, ekmek paparasi, mısır, et sosu, yaban mersini sosu yer aliyor. Tabiki yemeğin ardından tatlı olarak Amerikan tatlı klasiği, balkabagi tartı ve elma tartı gibi değişik tartlar yeniyor.Son altı yedi yıldır bende evde hindi pişirmeye başladım. Onceden bir arkadaşımız her yil evine davet ederdi. Artık bu bizim icin bir şükran günü klasiği olmuştu. Cocuklarım her yıl bu sene Dale Amca bize ne sürprizler hazırlad...