Eğitim

Eğitim alanında calismak neden zor? Neden birçok kişi öğretmenlik mesleğinden ya da eğitim alanından başka alanlara geçerek kariyer degisikligi yapıyorlar? Yasadigimiz dünyada öğretmenlik mesleği neden iyi bir kariyer gibi görünmüyor? Bu soruların belki de tek bir cevabi yok ama dünyanın neresine giderseniz gidin, eğitim alanında bir kariyer problemi yaşanıyor.Bu yazımda biraz buna değinmek istiyorum. 

Ogretmenlik aslinda caglar oncesinden beri en kutsal sayılan meslek alanlarından birisi. Tarihteki bir cok unlu kisilerin ve bilimle sanatla kendini kanıtlamış insanların, özellikle ogretmenlerinin kim oldugu konusunda bir bilgi verilir. Bu aslinda ogretmenlerin ne kadar degerli oldugunu gosteriyor.

İnsanoglu her zaman kendini gelistirmeyi yenilemeyi yeni şeyler öğrenerek yapmistir. Bunun içinde iyi bir eğitimciye ihtiyac vardir.  

Yillar gectikce dunyadaki genel değişimler ile birlikte, ekonomi ve sosyal statülerin one ciktigi bir caga girince bu meslek grubu kendini yalnız hissetmenin yani sira toplumda ve dünya genelinde popülaritesini yitirdi. Böylece ogretmenler uzun saatler ders planlamakla vakit geçirmelerinin yani sira, ogrencilerin davranis bozukluklariyla ugrasir buldular kendilerini. Ekonomik açıdan da maaslarinin dusuk olması ayrı bir etki yapıyor tabiki.

Baska bir sebepte, ogretmenlik meslegi genelde bayan meslegi de olarak görülüyor. Aslinda okullarda cocuklarin kendilerine örnek aldıkları ogretmen karakterlerinin sadece bayan olmamasi çocukların gelişiminde cok daha faydali. Cunku cocuk böylece, farkli karakter örnekleri alabiliyor. Örneğin bir anaokulunda bir erkek öğretmen neden olmasın? Sadece kadın bir anaokulu öğretmeni olan çocukların evdeki baba karakterine ve anne karakterine bakisi da değişebilir. Yasadigimiz dunyada o kadar cok is acisindan esitlik tartışırken, bir erkek ogretmenin anaokulu öğretmenliğini yapmasini yadirgayamayiz.Yasadigimiz sehirde cocuklarimin gittigi okul oncesi okulunda tam sekiz sinif vardi. Ve burada calisan sadece bir erkek ogretmen vardi. Kendi sınıfında bir lider ogretmendi. Diğer sınıflarda hep kadin ogretmenler ve yardımcılar calisiyordu.  Sonra Bay B’yi tanidikca kendisinin alaninda ne kadar iyi oldugunu ve ogrenciler tarafindan ne kadar cok sevildigini gordum. 

Yillar gectikce bu alanda birebir calisinca gerçekten neden bu alanin boyle kiymetinin bilinmedigini ve bu alanda kendini iyi gelistirmis ogretmenlerin neden bu meslekten ayrildiklarini anlamam zor olmadi.

Calistigim okullardaki bir cok ogretmenin meslegini gercekten severek ve kendini bu alanda geliştirdiklerini gordum. Bazi ogretmenler ise, sadece bir meslek edinmek icin bu alanda calismaya baslamis ve severek yapmadiklari icin birkac yil sonra meslekten ayrilmaya basliyorlar. Bu tarz meslek degisikligi her zaman olan ve karşımıza çıkan bir sey. Lakin,  bahsettiğim bu alanlardaki kişilerin mesleklerinden ayrılması daha farklı, daha iyi bir seçenek bulunca öğretmenlik mesleğinden ayrılıyor. 

Dünya genelinde değişen aile yapısıyla ilgili biraz bu alandaki deger kaybetme farki da etkili bence. Cunku bizlerin zamanında aileler cocuklarının öğretmenlerine saygı gösterirdi ve cocuklarının okulda kurallara uymaları konusunda yardimci olurlardı. Simdi ise, aileler  öğretmenden cocuklariyla ilgili bir uyari alsalar, hemen savunmaya geçiyorlar ve cocuklarinin yaptiklari hatalari hiçbir şekilde kabul etmiyorlar. Bir süre sonra ogretmen de ne yapacagini bilemiyor artik ve boyle ailelerin cocuklariyla ilgili düşüncelerinde ya da eylemlerinde durust davranmiyor. İster istemez ogretmeni politik davranmaya istiyoruz. Birebir yasadigim bir olayda, ogrencinin tamamen hatali oldugu bir durumu ogretmen arkadas ailesine bildirdi ve aile ogretmeni suçladı. Bu ve bunun gibi o kadar çok olay yaşıyoruz hergun.

Ogretmenlik kutsal olmasinin yaninda cok sabir gerektiren bir is. Bu alanda calismak istiyorsaniz cocuklarla aranizin iyi olmasinin yaninda, yuksek bir sabira sahip olmalisiniz. Cunku, kendinizi her an gun icinde bir kac kez tekrar ederken bulabilirsiniz. Hayatin neresinden ve enerjisinden bir şeyler almak istiyorsaniz sa bu meslek ön sırada geliyor. Cunku kendinizden kucuk insanlarla her gun bir arada olarak hayata bakışınız değişebiliyor. Daha sevimli,neseli bir ortamda bulunuyorsunuz her gün kendinizi. Cocukların o saf güzel dünyasından hayata bakmak bazen sizlere umut asiliyor. Bazen psikolojik olarak yogun bir donemde bile olsaniz, size guler yuzuyle sorular soran ve size bir anda sarılan öğrencileriniz size hayat veriyor.

Ogretmenlik dunyanin kutsal meslegi bence. Benim gözümdeki yeri hala en yüksek kademeli statülü meslek. Hem alaninda sürekli kendini yenileyip, hem de ogrencilerine iyi bir eğitim vermek icin kendini yetiştiren ve buyuk yurekli insanlar kolay yetişmiyor. Son zamanlarda pandemi süreci ile birlikte aileler de aslinda öğretmenlerin değerini daha iyi anladı. Bu meslek kolay olmadigi kadar zor yönleri bulunan bir meslek grubu.Ama benim icin öğretmenlerin gozlerindeki sevinc paha bicilmez  ve onlarin bendeki degeri her daim yukseliyor.