Olcay'ın Küçük Dünyası

                                                                         Kaderin önüne geçilemezmiş derler ya işte öyle benim de hikayem aslinda.       Hiç aklımın ucundan bile geçmezdi yurtdışına cikip orada bir buçuk yıl yasayacagim...Öyle ki, üniversiteyi bile okumak  icin, sadece iki yıllığına Çankiri'da  yasamistim da ilk haftasinda aglamaktan gozlerim sismisti.Nereden  bilebilirdim ki, Çankırı'ya  gitmek uzun bir kader yolculuğu merdivenin ilk  basamaklarıymış.       Çankırıdaki ilk günlerimde, İstanbul'un  o güzel semti, Rumeli  Hisarüstünde  büyümüş bir  kişi olarak İstanbul'un  o eşsiz güzelliğini çok aramıstım. Ne zaman İstanbul Boğazı'nın  esintisini özlesem, Çankırı' ya can veren nehirin esintisinden...

                                                 Evlilik için, bir insanin hayatinin en büyük projesi demişti değer verdiğim bir abim.       İki farklı aile tarafından yetiştirilmiş, eğitilmiş iki insanın bu birikimlerini yanlarına alıp, bir hane içinde yaşamaya çalışması ve önceleri sadece ben iken, biz olmaları. Ya da takva boyutu ile, iki insanın Allah rızasi için yaşamlarını birleştirmeleri.. Nasıl tanımlarsanız tanımlayın evlilik gerçekten de büyük bir değişim insanın hayatında.. Güzellikleri, sadakati, bereketi, huzuru, birlikteliği,anlayışı, vefası ve daha aklıma gelip de yazamadıgım şeyleri icine alıveren sürpriz bir hediye paketi...           Bahar mevsimi bütün güzelliği ile  gelmiş ve agir bir kış mevsiminin ardından icimiz ısınmaya başlamisti. Etraftaki agaçların çiçekleri açmış, kuşlar ötmeye başlamiştı. İs...

                                                  Amerikadaki Adalet Sinavi     Amerikaya gelsimizin ustunden bir hafta gecmemisti ki esim ile birlikte  basimiza oyle bir sey gelmisti ki bu bizim buradaki hayatimizi tam iki yil etkileyecekti. Daha onceki yazilarimda buradaki insanlarin kurallara nasil uydugunu belirtmistim. Simdi size bizzat bizim basimiza gelen bir  hukuk mucadelsi donemini anlatacagim.       Bir aksam gezmesiyle esim bana etrafi tanitmak istedi. O zaman Harrisburg ta ikamet ediyorduk. Sehir merkezinde yuruyus yaptiktan sonra eve donmek uzere yola ciktik. Sofor koltugunda oturan esim, mutlu bir sekilde etrafi bana tanitmaya devam ederken, bir polis arabasi beliriverdi arkamizda. Ben endiselendim. Esim de gayet rahat bir tavirla merak etme durduracak bizi dedi ve saga yanasti. Polis memuru bizim arabaya dogru...