Yeniden Merhaba
Yillar sonra yeniden bloguma yazılar yazmak icin kolları sıvadım. Neler değişmedi ki bu süreç icinde ....
Ben artık Amerika'da yasamaya gayet iyi alistim ve cocuklarin büyümesiyle is hayatına atıldım. Bir okulda yardimci öğretmen olarak calisiyorum. Esim is hayatinin yani sira doktorasıni yapıyor ve su an son donemi geldi. Cocuklar ise, ergenlik donemindeler. Ervagul, lise hayatina atıldı, Nuh Vefa ise, orta son sınıfta. Pandemiden dolayı, evden okula katılıyorlar yani, uzaktan online eğitim. Ilk baslarda endişemiz olsada çok şükür iyi gidiyor. 2020 yılında öğretmen olmak gercekten zor.
Butun dünyayı etkisi altına alan bir virus ve bu virüsle birlikte değişen insanlar, hayatlar, yasam bicimleri...
Kovid-19 adi ile anılan bir virüsün 2020 yilinın başlarında Cin ülkesinden dünyaya yayılmaya başlamasıyla her şey değişti. Dünyayı etkisi altına alan bu virüsle adeta butun dünyada yasam durdu. Bizler, bu zor günlerde yine çok şükür bir çok insana ragmen sansliydik. çünkü evden calışma imaknimiz vardi. Mart ayindan itibaren evden çalısmaya başladık. Ben bir devlet okulunda yardimci öğretmen olarak calisiyorum. Ervagul ve Nuh Vefa'da artık büyüdüler. Ervagul, orta son sınıfta ve Nuh Vefa 'da orta ikinci sınıfta öğrencilerdi.
Gurbette cocuk yetistirmenin zorluklarına ayrıca ara ara değinirim ama sunu söylememek gerekir ki kolay bir şey olmamasının yanında onlarla birlikte bu yolculugu yürümek hayatimin en güzel anlarını kapsıyor.
Pandemi surecinde herkes evlerinde ailesiyle vakit geçirmesinin yani sıra, eski dostları ve akrabaları arayıp görüşmenin güzelliklerini de getirdi. Sanırım insanlar biraz da olsa, içlerine döndüler ve düşünme fırsatı buldurlar.
Bir çok özel kurumların, üniversitelerin ücretsiz actigi kurslara katılarak insanlar evinde kendini profesyonel olarak geliştirmeye calistirmasinin yani sıra, kimi insanlar da mutfak becerilerine yenilerini eklediler. Sosyal medya uzerinde adeta her gun yarışan hamur isleri, yöresel yemek fotoğrafları eşliğinde gecen pandemi zamanına ister istemez ayak uydurudu butun insanlik...
Hayatimiza giren maskeye once alismasi zor olsa da zamanla onunda bir moda trendi olmasında katkımız bulundu ve dünyada harika bir pazar yerine sahip olan maskeleri artık kıyafetlerimize uygun olarak almaya ve günlük kullanmaya calisiyoruz.
Ekim ayindeyiz ve hala virüse bir care bulunamadı. Dünya ekonomisini çok etkilendi, yer yuzunde bir çok insan hayatini bu virus yüznden kaybetti. Insanlar ailelerini, sevdiklerini gormdeiler, ziyarete gidemediler. o kadar çok acı biriktirdi ki bu süreç herkeste. Pandemi doneminde insanlik bazı seyleri de öğrendi, ya da hatırladı da diyebiliriz. Bu süreç, insanlığa butun meslek gruplarının ne kadar onemli olduğu dersini de aciktan verdi. Yani, markette caliban kasiyerinde, ekmek çıkartan birincinin da, sebze satan manavin da ne kadar onemli oldugunu anladık hep birlikte... Peki ya sağlık calisanlari; doktorlar, hemşireler ve butun sağlık personelleri ne kadar cesurca calistilar. Onların sayesinde saglıgınayeniden kavuşan hastaların yakinlari yüzleri guldu. Ama ne yazık ki, ne çok doktorumuzu, hemşiremizi ve sağlık calisanimizi kaybettik bu süreçte butun dünya genelinde.
Butun dünyayı etkiledi ve tabiki Amerika Birlesik Devleteri de çok etkiledi. Hatta öyle ki, özellikle dünya uzerinde vaka sayısında azalma olurken, maalesef Amerika'da hiç azalma olmadı ve hergun daha da kötüye gitti.Her gun bir tanidigimizin ya da ailelerininden birinin bu virüsten etkilendigi haberini aldık. Psikolojik olarak da çok zor bir süreç oldu herkes icin.
Ilk zamanlar test bulunamazken, ya da çabuk olarak herkese yapılamazken simdi rahatlıkla bulunuyor ama sonbaharın gelmesiyle maalesef yeniden vaka sayılarında artış başladı. Oyleki çocukları sadece hafta sonları disariya parka yürüyüşe cikartiyorum sadece. Esim ve ben ise gidiyoruz. Lakin, iki gun once benim bir arkadaşımda maalesef Kovid- 19 virüsü cikti ve simdi bende karantinadayım. Dun aksam test yaptırdım ve sonucunu bekliyorum. Herhangi bir hastalık belirtisi yok çok şükür. Evde maske kullanıyorum ve herkesten ayrı bir odada kalıyorum.
Uzun bir zamandan sonra yeniden bloga dönmektedirler beni çok heyecanlandırdı.
Saglikla Kalin,
ilk yorum benim!:))yuppiiieee!:))
ReplyDeleteo ,olcayto işte..tüm züccaciyeciler onunla güzel..ya da hiç sevmememe rağmen, parkta yürüyüş yapmak bile mesela sadece onunla güzel! akşama doğru çay içmek ve kurabiye kıtlatmak gibi şeyleri saymıyorum bile..o olcayto işte..o benim kardeşim..
umudu ve inancı olduktan sonra yapamayacağı şey yoktur onun..biz onu böyle bildik..
öyleyse,bizden de sana MERHABA OLCAYTOM:)
Blogger olmak zevkli iş,yeter ki vaktin olsun ve vazgeçme:) haydin bagayım:))
Deniz